LP 63: Dito Lang (Only Here)

Noong bata pa ako, lagi kong pinapangarap makulong sa loob ng SM at manirahan sa loob ng isang gabi na libre lahat ang pagkain at pwedeng gamitin ang mga paninda sa loob. Katulad ba ng mga nasa pelikula na yun mga bida kapag nakulong sa loob ng malls ay ginagamit ang mga paninda doon para sa kaligtasan nila. Hindi ko lubos akalain na mangyayari sa akin ang makulong sa loob ng grocery, at dito lang yan sa Dhaka nangyari.

When i was a kid, i always dream of getting stuck inside SM mall, and stay there for a night where I can eat the foods for free and use the merchandise also. Just like in the movies where the characters can use all the things inside the mall for their survival.I never expected that it will happened to me. I got stocked inside a grocery store and it happened only here in that Dhaka.


Kuha ito noong nakaraang Setyembre 2008 sa loob ng grocery.Pangalawang araw palang ito ng ramadan. Sa panahon ng ramadan, ang oras ng opisina ay mula alas nuwebe ng umaga hanggang 430pm lamang upang may oras pa ang mga empleyado na makauwi at makarating sa kanilang tirahan para sa kanilang "iftar" o "breaking of the fast".

This picture was taken last September 2008 inside a grocery store. It was just the second day of the Ramadan. During Ramadan, the office hours are shortened ffrom 9am til 430pm to give time for the employees to go home in time for their iftar or the breaking of the fast.


Kaya naisipan kong mamili sa grocery. Ang hindi ko alam, sa oras pala ng iftar na kadalasan ay 30 minutos, ang lahat ng tindahan ay nagsasara pansamantala upang magkapag-iftar din ang mga trabahador at empleyado. Kaya hayan, naiwan ako sa loob ng grocery. Ako lang ang nag-iisang kustomer sa loob at ng mapansin ako ng mga empleyadong nakaupo sa sahig at kumakain ng kanilang "iftar meal", ako ay kanilang inanyayahang saluhan sila.

So I decided to buy some groceries. I didn't know, that during the iftar break which is usually 30 minutes long, all the stores and shops closes to give the employees time to have their iftar. So, i was left alone inside the grocery. When the employees who are already seated on the floor and started eating saw me standing alone in the aisle, they invited me to join them.


At dito lang sa dhaka ako nakikain sa mga estranghero, sa loob ng grocery, ng pagkain nakahanda sa dyaryo at kumain ng nakakamay.

It is Only here in Dhaka where I accepted an invitation from total strangers to join them in eating, stock inside a grocery store, with the food that was served in a newspaper and eat by hands.


What an experience!

Narito ang mga ibang kalahok