Saturday, May 30, 2009

LP 59: Alam Mo Ba?


Ito ang tradisyonal/ pambansang kasuotan ng kababaihan dito sa Bangladesh. Ang tawag dito ay saree/sari. Noong unang salta ko dito, ang akala ko ito ay para sa mga kababaihang Muslim lamang, hindi pala, ito ay para sa pangkalahatan.

This is the traditional dress for the ladies here in Bangladesh. It is called saree/sari. When I arrived hee for the first time, I thought this is for Muslim ladies only, but I was mistaken, it's for every ladies.

Ang saree/sari ay may habang 6 na yarda ng tela. Ito ay karaniwang makukulay na may iba't-ibang disenyo mula sa pinakasimpleng tela lamang hanggang sa may mga burda at beads. Ang saree ay gawa rin sa iba't-ibang tela na sinusuot ayon sa okasyon, may gawa sa cotton na maaaring gamitin sa pang-araw-araw, may gorgette, seda, o lace fabric din para sa mga okasyon. Ito ay binabagayan ng blusa na karaniwang gawa mismo sa tela ng saree o maaaring kakulay o katugma lamang ng saree.

The saree is made of 6 yards of fabric. It is usually colorful with different designs from the most basic plain fabric to the most intricate designs with embroidery and beads. It is also made of different fabric which is use according to occassion. There is a cotton saree where you can wear for ordinary days, gorgette, silk or lace fabric for special occassion. It is match up with a top blouse that is either made from the same saree fabric or a different fabric that matches the color of the saree.

Nasubukan ko ng magsuot nito para sa isang kasalan. At sa totoo lang, mahirap itong suotin ng mag-isa ka lamang. Kailangan ko pang pumunta sa parlor para isuot ang saree sa akin. Ang saree ay iniikot sa baywang ng maraming beses at saka iniipit sa paldang panloob gamit ang malalaking perdible. At ang palaypay ay isinasabit sa balikat, maaaring nakatupi o nakalaylay lamang. Ang pagkakatupi ng saree ay isang sining na nagbibigay ganda lalo sa kasuotang ito.

I've already experienced wearing a saree to a wedding. I find it hard to wear it alone, you need an extra hand to help you wrap the saree around your body. I have to go to the parlor so that they can put the saree on me. The fabric is wrap around your waist several times and then fixed with big big safety pins. And the extra fabric is placed on the shoulder either folded or loose. The folds of the saree is an art itself and it gives beauty to the whole get up.

Narito ang iba pang kaalaman.

Thursday, May 21, 2009

LP 58: Lahat ay Payak


Payak ay kasingkahulugan ng simple. Kay ganda siguro ng buhay kung lahat ay simple lang. Maging ang kaligayahan ay simple lang. Ito ang aking bagong laruan, simple lamang siya ngunit may kahulugan ang mga pato na tanging kami lamang ng aking H ang nakakaalam. Tuwing nakakakita kami ng mga larawan, laruan, imahe ng pato o pato mismo, kami ay natatawa sa alaala ng isang araw sa aming buhay. Simpleng laruan lamang ang mga ito ngunit nakakapagbigay ng ngiti sa aming dalawa :-)

Ating dalawin ang iba pang kasimplehan.

Wednesday, May 13, 2009

Litratong Pinoy

Gaya ng dati, huli na naman ako sa pagsumite ng mga larawan. Paumanhin po dahil ako po ay umuwi ng Pilipinas noong Abril 28 para sa aking taunang bakasyon, sayang nga at hindi naitaon sa EBaliwan. Kaya sa huwebes na ito, tatlo po ang aking lahok, para sa temang 1)Tulay, 2)Simula Pa Lamang at 3)Nang Matapos. Kaya heto na:

LP 55: Tulay
Maraming tulay dito sa Dhaka dahil napapalibutan ito ng ilog at mga estiro. Subalit ito ay mga luma na at simple lang ang istraktura. Karamihan ay gawa sa "bricks" at bakal. Nitong nakaraang Nobyembre 2008 ay binuksan ang isa sa pinakabagong tulay at sa aking pananaw ito ang pinakamagandang tulay dito sa Dhaka.


Pati sa mga lokal ay patok na patok din ito dahil madalas may mga nagkukuhanan ng litrato dito at ginagawa na ring tipanan sa umaga man o sa gabi. Sa gabi nga ay may nagbebenta pa ng tsaa at mani.
Hindi ko alam ang pangalan nito, basta gandang-ganda ako dito lalo na sa gabi. Ito na ang bagong rota ko sa pagpasok sa opisina at pauwi sa bahay dahil mas malapit at mas mabilis ang byahe ko kung ito ang rota ko. Iwas trapiko sa pangunahing daan.

LP 56: Simula Pa Lamang
Tapos na ang aking sampung araw na bakasyon sa Maynila kaya simula na naman ng pag-eempake ng mga pasalubong at mga pangunahing pangangailangan na wala sa aking patutunguhan.
Opo, mga pagkain at "toiletries" ang karaniwan at karamihan sa baon ko pabalik sa ibang bansa. :-)

Ito naman ay ang larawan ng aming "Kid's Section" bago umpisahan ang konstruksyon ng aming "Forest Setting".
Simula pa lamang ito ng isang magandang pagbabago ng aming malaking showroom.

LP 57: Nang Matapos

At nang matapos ang isa'T kalahating buwan ng konstruksyon sa "kid's Section", eto na siya...


ito ay opisyal na bubuksan sa akinse ng Mayo. Ang ganda di ba? May sound effects pa yan ng mga huni ng mga ibon at palaka at agos ng tubig mula sa munting talon patungo sa ilog.

Happy LP sa inyong lahat!